In Grôôt Pesôôt klinkt geen alaaf, maar ‘t is vrééd: het woaidaehenseizoen is begonnen
Ze hebben er vlôôien en luusjes rondlopen. En ze roepen er geen alaaf, maar ’t is vrééd. In Grôôt Pesôôt (Oud-Vossemeer) kunnen ze carnaval (woaidaehen) vieren als de beste. Geïnspireerd door hun Brabantse buren. „Maar we zijn geen Brabanders. Wij zijn Zeeuws.”
Ooit kwam je tijdens carnaval half Oud-Vossemeer tegen in het café in Halsteren. Waaronder ook de latere oprichters van carnavalsvereniging De Vlôôientrappers. „Die keken rond en zagen alleen maar bekenden staan. Toen was het: waarom gaan we eigenlijk met z’n allen naar Halsteren? Dat kunnen wij toch ook?”, vertelt voorzitter Niels Havermans (41).
Het was het begin van de woaidaehen op Grôôt Pesôôt. Die woaidaehen verwijzen naar de tijd dat mensen met storm de zee of de bouwsteiger niet op konden en dan maar het café indoken. „Bij ons is carnaval daar begonnen. En het is natuurlijk ook eigenlijk een cafésport.” Inmiddels wordt al ruim 35 jaar carnaval in het Thoolse dorp gevierd.
Daar leven katholieken en protestanten van oudsher gebroederlijk naast elkaar. Mogelijk vanwege de hechte banden die er altijd hebben bestaan tussen het Zeeuwse dorp en Nieuw-Vossemeer, aan de andere (Noord-Brabantse) kant van het Schelde-Rijnkanaal.
Het verenigingsleven is er rijk en er wordt onderling gegeven en genomen. Zo werd er, tot een paar jaar geleden, als enige dorp in Tholen op zondag gevoetbald. Carnaval daarentegen wordt alleen op vrijdag en zaterdag gevierd, vertellen Havermans en Prins Leroy (Leroy van Mierlo, 33).
„Daarna zijn wij klaar. Dat is puur voor de zondagsrust. Maar het is ook wel fijn dat je gewoon twee dagen vol gas kan geven. Daarna kan iedereen die dat wil nog naar Bergen of Halsteren. Dat zien we ook gebeuren.”
Als je tenminste al niet aan je trekken bent gekomen in het van de creativiteit uitpuilende Grôôt Pesôôt. Daar werd op elluf-elluf, bij de aftrap van het woaidaehenseizoen de nieuwe woaidaehencollectie gepresenteerd: un studie in kefetti, kleur en lef. Elk jaar wordt er een nieuw motto gelanceerd. Dit jaar is het motto: Is ’t gin plaetje?.
Die kreet komt straks op alle mogelijke manieren terug in de optocht, waar de prinsenwagen gevolgd wordt door een stoet acts door jong en oud. „Dat is een bonte stoet met van alles. Enkelingen, duo’s, groepjes. Met echt heel veel interactie. Heel erg leuk. Daarom proberen we ook altijd een motto te verzinnen waar je heel breed mee aan de slag kunt.”
Extra haakje is het feit dat Prins Leroy dit seizoen een nieuw kostuum krijgt. Dat zou op elluf-elluf gebeuren, maar het pak bleek verkeerd gemaakt en de goede versie is nog niet af. Zijn rood-witte prinsensteek, met geborduurde roos, gelukkig wel. Die werd vorige week tijdens de modeshow op zijn hoofd gezet.
Op Oud-Vossemeer wordt carnaval op de klassieke, Bourgondische, manier gevierd. Met een eigen taaltje, eigen muziek en boerenkielen als belangrijkste dracht. Uit de overlevering weten de voorzitter en de prins dat de mensen uit Halsteren goed geholpen hebben toen De Vlôôientrappers besloten de woaidaehen op eigen dorp te gaan vieren.
„We hebben een link met het Brabantse. Dat zie je terug. Maar wij zijn geen Brabanders. Wij zijn Zeeuwen. Daarom doen we het hier weer anders. Ook omdat we het niet één op één wilden kopiëren. Maar we hebben nog steeds veel contact. Het is toch fijn om elkaar een beetje te helpen in het leven?”
De roos op de steek van Prins Leroy verwijst naar Roosevelt, de Amerikaanse presidentenfamilie waarmee Oud-Vossemeer een historische band heeft.
Aan het begin van de Woaidaehen wordt een grote polyester roos gehesen. Zit het feest erop dan wordt de roos geveld.
Lees het volledige artikel op pzc.nl
Tekst: Esme Soesman
Foto’s: Katja de Noord